ИЛИНДЕН, правото и математиката на расната дискриминација на ЕУ против Македонците
Дел 1. Вовед
Во 1994 година, реномираниот американски математичар Џон Форбс Неш Помладиот од Блуфилд, Западна Вирџинија – член на факултетот на МИТ и на Принстон – беше награден со Нобеловата меморијална награда за економски науки. Тој беше почестен за неговата пионерска работа за некооперативните игри, која произлезе од неговата докторска дисертација на Принстон од 1950 година, „Некооперативни игри“ (Non-Cooperative Games), објавена во Annals of Mathematics во 1951 година.
По изобилството докази кои ја документираат системската расна дискриминација спроведувана од ЕУ и нејзините земји-членки против расниот и етничкиот идентитет на македонската нација, најновиот обид за политичко волшебништво на ЕУ се чини дека произлегува од „експертски“ предлози. Овие предлози сугерираат дека актуелната влада на ВМРО треба да се поклони пред една фантастична, речиси магична премиса: верувањето дека бидејќи Брисел веќе применил модели од хрватскиот, словенечкиот или естонскиот пристап, Северна Македонија треба да го прифати ова како валиден метод за зачувување на правата на македонското малцинство. Следствено, од нив се очекува да добијат зелено светло за пристапување во ЕУ, и сето тоа без нула гаранции од ЕУ за заштита на етничкиот и расниот идентитет, историјата, јазикот, црквата и симболите на македонското малцинство.
Доколку сите документирани правни докази, заедно со утврдените факти и право од страна на Стразбуршкиот суд, останат незабележани, а грчкото и бугарското вето во ЕУ се користат како злоупотреба на пристапната моќ за да се принуди Република Македонија (Северна Македонија) да се откаже од своите етнички и малцински права заштитени со Стразбуршката конвенција, математиката на Џон Неш дополнително докажува неизбежен заклучок што македонските граѓани веќе добро го знаат: едноставно кажано, ЕУ и нејзините земји-членки попрво би ја продолжиле расната дискриминација против македонската цивилизација отколку да ги гарантираат човековите права на граѓаните на ЕУ и на Северна Македонија со етнички македонски идентитет.
Од ригорозна геополитичко-правна и економетриска перспектива втемелена врз работата на Џон Неш, овој најнов „црномагичен“ предлог на ЕУ недвосмислено нема да успее да го спречи апсолутното бугарско или грчко вето против пристапувањето на Северна Македонија во ЕУ, кое е водено од Расна дискриминација против македонскиот етнички и расен идентитет. Со малку хумор, математика и право, подолу следи структурирана анализа зошто оваа теоретска рамка пропаѓа под Нешовата математика на актуелните структури на исплати, проблемите со кредибилитетот на обврските и субигричната динамика на процесот на проширување на ЕУ.
- Анализа преку теоријата на игри: Зошто предлогот е доминирана стратегија
Процесот на пристапување во ЕУ е игра во екстензивна форма со играчи кои имаат право на вето. Северна Македонија (СМ), Бугарија (БГ), Грција (ГР) и ЕУ (Брисел) се примарните играчи. За еден предлог да успее, тој мора да претставува совршен Нешов еквилибриум во подигри (Subgame Perfect Nash Equilibrium – SPNE) – што значи дека мора да биде оптимален одговор на секој јазол на одлучување, вклучувајќи ги и крајните јазли за вето кои ги држат БГ и ГР.
А. Проблемот на „кредибилитет на обврските“ и семантички отровни таблети
Предлогот сугерира во Уставот да се внесе „граѓани со бугарска самосвест“ како „конститутивни малцинства“, додека Македонија се дефинира како „национална држава“ со македонскиот народ како „носител на државноста“.
Матрица на исплати на Бугарија: Рамковната позиција на Бугарија од 2020 година и Компромисот на француското претседателство од 2022 година експлицитно бараат уставно признавање на „Бугари“ како посебна етничка група или малцинство, а не само како поединци со „самосвест“.
Фразата „самосвест“ е позната дипломатска тактика за евазија која ѝ дозволува на државата подоцна да ги негира колективните малцински права (на пр., во образованието, употребата на јазикот и регистрацијата на културни здруженија).
Исход од теоријата на игри: Бидејќи Бугарија веќе јавно и повеќекратно ја одби формулацијата „самосвест“, нудењето на истата од страна на СМ претставува некредибилна обврска на површината. Меѓутоа, под површината лежи вистинскиот двигател: Расната дискриминација против македонскиот етнички и расен идентитет. Во подиграта каде Бугарија го евалуира уставниот текст, нејзината доминантна стратегија останува ВЕТО. Исплатата од прифаќање на козметичка промена е помала од домашната политичка исплата од задржување на ветото за да се извлечат максималистички отстапки вкоренети во Расна дискриминација против македонскиот етнички и расен идентитет.
Б. Подиграта на грчкото вето: „Национална држава“ како активирач
Дури и ако Бугарија за чудо го прифати овој предлог, Грција има независно вето. Како што јасно стави до знаење Ставрос Цимас во својата статија од 19 јуни 2026 година, Грција ќе го искористи своето ВЕТО без оглед на ставот на Бугарија.¹
Матрица на исплати на Грција: Преспанскиот договор од 2018 година се заснова на тоа Северна Македонија да биде граѓанска држава, каде државјанството, а не етничката припадност, ја дефинира нацијата. Ова ја сочинува сржта на Расната дискриминација против Македонците, експлицитно водена од расистички animus кој поттикнува магично размислување во Атина: желбата да се неутрализира секоја перцепција за иредентизам кај грчките граѓани на ЕУ со македонско етничко и расно потекло кон територијата на Егејска Македонија. Оваа премиса на Расна дискриминација на крајот беше прогласена за лажна и незаконска од страна на Стразбуршкиот суд во случајот Ouranio Toxo v. Greece од 2005 година. Сепак, истата таа марка на магично, дискриминаторско размислување од страна на Грција продолжува несмалено против грчките, европските и северномакедонските граѓани со македонски етнички и расен идентитет.
Исход од теоријата на игри: Нагласувањето на Македонија како „национална држава“ каде една етничка заедница е „државотворен“ народ директно ја активира историската, расно дискриминаторска безбедносна дилема на Грција. Како што неодамна повтори Ставрос Цимас, грчките политички актери во ЕУ ќе го протолкуваат ова како регресија кон националистичката реторика од пред 2018 година, дури и додека тајно ја туркаат напред расистичката агенда на ЕУ. Доминантната стратегија на Грција во оваа Нешова подигра е да стави ВЕТО, или да се закани со вето, принудувајќи ја СМ назад кон строга граѓанска терминологија и бришење на македонската етничка припадност, раса, историја, јазик, црква и сите елементи што ја сочинуваат македонската цивилизација. Ова го прави најновиот фантастичен предлог инхерентно нестабилен.
В. Лажната аналогија (Хрватска, Словенија, Естонија)
Ова е можеби најзабавната од Нешовите премиси бидејќи резонирањето е толку суштински погрешно што се граничи со комичното – слободно насмејте се! Предлогот тврди дека Брисел веќе се согласил да примени модели од Хрватска, Словенија или Естонија. Ова не е грчка комедија, туку длабоко погрешна хеуристика. Како брзо потсетување за сите „експерти“, тие други држави на ЕУ не мораа да го преговараат својот пристап во ЕУ под „двојно вето“ од соседи кои активно ја користат Расната дискриминација како оружје за да го оспорат нивниот основен национален наратив, јазик, црква и историја. Математичката игра што ја игра СМ е уникатно асиметрична; примената на стандардни модели на малцинства на ЕУ го игнорира специфичниот, казнен условеност воден од расно дискриминаторски animus наметнат од БГ и ГР без друга причина освен чиста, неразредена Расна дискриминација.
- Асиметријата на човековите права и моќта на вето (Контекст на СПЕУ / ЕСЧП)
Нема потреба да се повторува повеќедецениската дискриминација против етничките Македонци во Грција и Бугарија, бидејќи ЕСЧП има добро документирана историја на пресуди за ова (на пр., Sidiropoulos v.
Greece во врска со одбивањето за регистрација на македонски културни здруженија, или тековните системски проблеми во Бугарија во врска со негирањето на постоењето на македонскиот јазик и прогонот на етнички Македонци кои имаат бугарско и ЕУ државјанство, како Стојко Стојков и членовите на здружението „Радко“).
Сепак, убавината на математиката на теоријата на игри е тоа што ја одделува нормативната правда од стратегиската реалност:
- Асиметрична моќ: Механизмот за пристапување во ЕУ е политичка игра водена од Расна дискриминација, а не трибунал за човекови права, бидејќи ЕУ едноставно ги игнорира прекршувањата на човековите права извршени од нејзините сопствени земји-членки – каква погодност! Додека СМ може да укаже на преседани на СПЕУ/ЕСЧП кои докажуваат дека БГ и ГР ги прекршуваат правата на етничките Македонци, ова не ги менува расно дискриминаторските мотиви кои лежат во основата на матрицата на исплати за вето за земјите-членки на ЕУ. ЕУ работи на строга едногласност за проширување. Погодно, земјите-членки на ЕУ селективно ги користат човековите права како оружје: Бугарија (БГ) бара Северна Македонија (СМ) да ги заштити „бугарските“ клубови, додека целата ЕУ продолжува да ги игнорира барањата на СМ за реципрочна заштита на македонските малцинства во БГ и ГР. Кога ѝ е погодно на ЕУ, овие барања едноставно се отфрлаат како обични „внатрешни работи“ или „билатерални прашања“ обвиткани во магично размислување.
- Познатата замка на „Ватабаутизам“ (Whataboutism): Ако СМ се обиде да ги поврзе своите уставни измени со пресудите на ЕСЧП кои бараат Грција и Бугарија да ги признаат македонските малцинства, БГ и ГР едноставно ќе го искористат своето вето. Не треба да се биде Ајнштајн или Неш за да се сфати ова, но сепак ќе ја спроведеме математиката. Како потсетување за сите кои живеат во фантазии, заканата од вето на земја-членка на ЕУ од страна на Бугарија и Грција е апсолутна; моралната височина на јуриспруденцијата на ЕСЧП не може да го запре одлучувањето на Европскиот совет, кое е фундаментално мотивирано од Расна дискриминација.
- Деконструкција на внатрешните противречности на предлогот
Предлогот се обидува да постигне „вин-вин“ дозволувајќи му на Брисел да ги „пожнее ловориките“. Ова фундаментално погрешно ги разбира стимулациите на Брисел:
Исплата на Брисел: ЕУ сака брза, чиста резолуција за да го одблокира кредибилитетот на својот процес на проширување. Меѓутоа, поради инхерентната пристрасност на ЕУ кон Расна дискриминација против Македонците, ЕУ ниту ќе ги гарантира македонските етнички и расни права (што лесно би можела да го направи), ниту ќе ги принуди земјите-членки Бугарија или Грција да прифатат формулација што тие експлицитно ја одбиле – вклучувајќи ги и утврдените факти и правни заклучоци од обврзувачките одлуки на Стразбуршкиот суд. Патот на најмал отпор за ЕУ е да продолжи да ја овозможува Расната дискриминација против македонскиот етнички и расен идентитет притискајќи ја Северна Македонија да капитулира пред повеќе од три децении малтретирање, вклучувајќи капитулација пред формулацијата на францускиот компромис од 2022 година. ЕУ не сака да измисли нова формула за „национална држава“ што ќе ги разгори балканските националистички дебати; напротив, сака погодно да ја сокрие под тепих Расната дискриминација практикувана од земјите-членки на ЕУ против нивниот сојузник во НАТО, Северна Македонија.
Фалацијата на „Франкенштајн“ амандманот: Најновиот предлог вкоренет во магично размислување сугерира Северна Македонија да се согласи на Расна дискриминација против сопствените граѓани со македонско етничко и расно потекло со отстранување на минатите „импровизирани“ амандмани. Меѓутоа, Охридскиот рамковен договор (2001) и неговите последователни измени претставуваат меѓународно наметнати апсурдности со кои другите земји никогаш не мораа да се справат.
Магичниот обид сега повторно да се отвори уставот за експлицитно да се редефинира државата како „македонска национална“ едноставно ќе биде игнориран од Брисел, во калкулиран напор да се избегне меѓународен надзор, како оној што беше активиран од американското Известување за можност за финансирање (NOFO DFOP0019307) од јули 2026 година.⁴
- Заклучок за Нешовиот еквилибриум: ќор-сокакот е рационален
Сегашната ситуација претставува субоптимален Нешов еквилибриум, но сепак останува целосно стабилна со оглед на ограничувањата на играчите:
· Оптимална домашна стратегија на Северна Македонија: Да предложи „национална држава со конститутивни малцинства“ за да ги смири домашните националистички гласачи и да избегне политичко самоубиство за ВМРО, кое неизбежно би резултирало од експлицитното именување на „Бугари“ во уставот.
· Оптимална стратегија на Бугарија: Да ја отфрли оваа формулација, да го задржи ветото и да бара експлицитно текстуално признавање на „Бугарите“ заедно со историски отстапки. Ова се прави со целосно знаење дека ЕУ на крајот ќе ја овековечи својата историја на Расна дискриминација против македонскиот етнички и расен идентитет, со што ќе ја малтретира и притиска СМ наместо да ги повика на одговорност расистичките земји-членки на ЕУ, БГ и ГР.
· Оптимална стратегија на Грција: Внимателно да ги испитува сите гаранции за човекови права за Македонците во рамките на северномакедонскиот пристапен процес. На површината, Атина ќе ја следи секоја северномакедонска реторика за „национална држава“ која имплицира обезбедување на човекови и граѓански права за граѓаните на ЕУ и на Северна Македонија со македонско етничко и расно потекло. Потоа магично ќе примени техники во стил на апартхејд, ќе го брендира ова како „иредентизам“ и ќе се закани со вето за да спроведе строга усогласеност со Преспа, точно како што јавно изложи Ставрос Цимас во својата статија од 19 јуни 2026 година.¹ Треба да се обрне посебно внимание на animus-от на Грција – кој претставува чисто, неразредено зло. Тој го гледа не само македонското малцинство како егзистенцијална закана, туку и самото постоење на етнички Македонци во Северна Македонија како закана за територијалниот интегритет на Грција, едноставно затоа што се нарекуваат „Македонци“, зборуваат македонски јазик и имаат историја и црква што Грција очајнички се обидува да ги присвои и избрише.
· Оптимална стратегија на ЕУ: Да не прави ништо, да издава соопштенија за „заеднички европски вредности“, тивко да ја поддржува расистичката агенда на БГ и ГР за бришење на македонскиот етнички и расен идентитет и да чека СМ да капитулира. ЕУ знае дека може да ја надживее СМ бидејќи пристапниот процес е „игра на истрошување“ каде земјата-кандидат е структурно во неповолна положба.
Математичкиот резултат е ќор-сокак, каде ЕУ ја продолжува својата патетична традиција на Расна дискриминација против македонскиот етнички и расен идентитет, а локалните предавници во Скопје продолжуваат да генерираат и преживаат идиотски предлози за самозапалување. Ова е основната логика на Нешовиот еквилибриум: ниту еден играч не може еднострано да ја промени својата стратегија за да постигне подобар исход, дури и ако колективниот исход е катастрофален за правдата, човековите права и самиот европски проект.
ДЕЛ 2
ИЛИНДЕН, правото и математиката на расната дискриминација на ЕУ против Македонците.
- Зошто најновиот предлог не успева да го спречи ветото за Расна дискриминација на земјите-членки на ЕУ, БГ и ГР
Тој се обидува да реши стратегиски проблем со вето преку семантички домашен компромис, целосно игнорирајќи ја основната мотивација за Расна дискриминација. Со употреба на фразата „граѓани со бугарска самосвест“ наместо „бугарско етничко малцинство“, и со врамување на државата како „национална држава“, предлогот активно ги активира точните јавни црвени линии што Бугарија и Грција ги воспоставија за распоредување на нивните вета – вклучувајќи го и расно дискриминаторскиот animus потврден од Стразбуршкиот суд.
Сè додека ЕУ не се оддалечи од правилото за едногласност кое овозможува Расна дискриминација (со усвојување на Квалификувано мнозинство за проширување), или додека не се промени домашно мотивираната, од Расна дискриминација водена политичка калкулација на Бугарија и Грција – правејќи ја исплатата од кревање на ветото поголема од неговото задржување – нема да постои уставна формулација што ја зачувува сржта на македонскиот национален, етнички и расен идентитет. Ниту еден наратив што ги почитува фундаменталните граѓански и човекови права на етничките Македонци нема да биде прифатен од расно дискриминаторските играчи со вето во ЕУ. Овој предлог, иако политички прифатлив на домашен план во Северна Македонија, е само уште еден невозвратен трошок – губење пари и време што им штети на македонските граѓани бидејќи останува стратегиски неодржлив во актуелната математичка игра на Неш што се игра.
Значи, за сите „експерти“ таму: долго пред грчкото вето и бугарското вето, долго пред пресудата на Стразбуршкиот суд Sidiropoulos v. Greece од 1998 година за Расна дискриминација, и долго пред пресудата на Советот на Европа Stankov and Others v. Bulgaria од 2005 година за Расна дискриминација против Македонците, системската и перманентна практика на Расна дискриминација против македонската цивилизација од страна на земјите-членки на ЕУ беше, и останува, неоспорен факт. Документирани британски очевидци, кои се протегаат од 1907 до 2026 година во последните 120 години, прават една работа сигурна: објективни докази докажуваат дека земјите-членки на ЕУ се впуштиле, и продолжуваат да се впуштаат, во неограничени разликувања, исклучувања, ограничувања или преференции засновани на македонската раса, боја на кожа, потекло, а особено македонското национално и етничко потекло и идентитет – инаку дефинирано како Расна дискриминација. Расна дискриминација против Македонската цивилизација.
Под Обединетите Нации, Декларацијата за елиминација на сите форми на расна дискриминација од 1963 година и последователната Меѓународна конвенција за елиминација на сите форми на расна дискриминација од 1965 година³ ја дефинираат „расната дискриминација“ како „секое разликување, исклучување, ограничување или преференција заснована на раса, боја на кожа, потекло или национално или етничко потекло“.
Но, долго пред 1965 година, Расната дискриминација беше систематски практикувана од европските држави против граѓаните на ЕУ и македонските граѓани со македонско етничко и расно потекло и идентитет. Брзо испитување на британските архиви од 1907 година открива континуирана, перманентна и системска Расна дискриминација – и веројатно геноцид – од страна на европските држави против европските граѓани со македонско етничко и расно потекло и идентитет; таргетирајќи го нивниот македонски јазик, нивната Македонска црква, нивната македонска историја и нивната македонска цивилизација.
„Колонијалното издание“ (Colonial Edition) од 1907 година на книгата архивирана во Лондон, насловена AN OBSERVER IN THE NEAR EAST, наводно била наменета како тајна публикација за „Циркулација во британските колонии“. Насловната страница јасно го идентификува нејзиното издавање од „LONDON: T. FISHER UNWIN, ADELPHI TERRACE, 1907.“
НАБЉУДУВАЧОТ вели:
„Од друга страна, како дел од тајната политика на христијанска Германија во нејзиното напредување кон југ, сиромашните беспомошни Македонци секојдневно се злоставувани, убивани или живи палени – вистинските факти секогаш се прикриваат и вестите речиси никогаш не смеат да протечат – додека Кајзерот секој ден ги крева очите кон Небото, ја моли Божествената помош и ги доверува судбините на својата Империја на управување на Семоќниот!“ (Види страна 7 од Предговорот)
Сигурно како што сонцето изгрева утре, објавената статија на Ставрос Цимас¹ од 19 јуни 2026 година е најјасниот доказ досега за бескрајната култура на Расна
дискриминација на ЕУ против Македонците:
„Во моментов, Грција нема причина да троши дипломатски капитал за да го принуди Скопје да ги почитува своите обврски ‘под закана од вето’, бидејќи Бугарија го блокира пристапниот пат со своето вето, барајќи уставно признавање на сопственото малцинство во Северна Македонија. Дури и ако националистичкиот премиер – и обожавател на Виктор Орбан – Христијан Мицкоски ја надмине пречката Бугарија повлекувајќи се, ќе мора да се справи со Грција, и рингишпилот на јужниот Балкан ќе продолжи.“
Цимас го кажува тивкиот дел на глас.
Секако, цитатот на британскиот НАБЉУДУВАЧ од 1921 година² – „…сиромашните беспомошни Македонци секојдневно се злоставувани, убивани или живи палени, вистинските факти секогаш се прикриваат…“ – лесно се квалификува според стандардот за Расна дискриминација од 1965 година³, а други би тврделе дека достигнува геноцид, но тоа е тема за друга статија во друг ден.
Суштината: со оглед на тоа што и СДСМ и ВМРО имаат изобилство професори по математика, инженерство, науки и право во своите редови, ова секако не се презентира како новост за тие мудри умови, туку за остатокот од светот, тоа е важно.
Математичката и правната калкулација за ВМРО и СДСМ се јасни: следете го водството на американското Известување за можност за финансирање (НОФО ДФОП0019307)⁴, кое забележува дека вистинската демократска отпорност и заштитата на македонскиот етнички идентитет не можат да се постигнат со предавање на суверенитетот на еден погрешен процес на пристапување во ЕУ кој ги прекршува граѓанските права. Со оглед на опструктивното владеење во последните две години, економетријата налага дека ВМРО има многу малку време да избега од истата ЕУ-волшебничка замка во која падна СДСМ. Следствено, Скопје мора брзо да се придвижи подалеку од Расистичкиот ЕУ Гравитациски Модел на Странски Директни Инвестиции и да искове независен, прагматичен нов пат – оној кој приоритетно ја става безбедноста во НАТО и проширувањето на глобалните северномакедонски економски партнерства со земји надвор од ЕУ кои не се ниту антимакедонски ниту вклучени во Расна дискриминација против Македонците. Ова, се разбира, може да се постигне само ако ВМРО дебатира и јавно ги вгради во Парламентот бескомпромисната заштита на фундаменталните права на своите граѓани, особено македонскиот етнички и расен идентитет кој останува толку перманентно дискриминиран од правото и математиката на Расната дискриминација на ЕУ.
Референци / Фусноти
¹ Цимас, Ставрос. „Рингишпилот на јужниот Балкан.“ Катимерини, 19 јуни 2026.
² Ле Кју, Вилијам. Еден набљудувач во Блискиот Исток. Лондон: Т. Фишер Унвин, 1907 (Колонијално издание).
³ Обединети Нации. Меѓународна конвенција за елиминација на сите форми на расна дискриминација (ИЦЕРД), усвоена на 21 декември 1965, стапена на сила на 4 јануари 1969.
⁴ Стејт Департмент на САД, Биро за демократија, човекови права и труд. Известување за можност за финансирање (НОФО) ДФОП0019307: „Развивање на цивилизациски врски, демократска отпорност и владеење на правото во Европа“, јули 2026.
“На Илинден, потсетуваме дека математиката на Неш докажува дека ЕУ и нејзините членки го продолжуваат геноцидот и расната дискриминација против македонската цивилизација.”
– пишува од Вашингтон, Д.Ц., САД, STEVE GLIGOROV J.D. Esq., B.S., Cert. Int. Trade Law & Int. Comm. Arbt.
Колумните лични ставови на авторите и Pelanet.mk не носат одговорност за нив.