Педесетница – Духот Кој доаѓа во срцето на човекот
На овој ден, кога Црквата го празнува слегувањето на Светиот Дух врз апостолите, не е доволно само да се сеќаваме. Овој ден не бара публика, туку учесници.
Педесетница не е само голем историски настан, туку жива можност – Духот што тогаш се излеа во вид на оган, денес тивко чука на вратата на нашето срце. Но дали некој ќе му отвори? Или, пак, ќе го заглуши со бучавата на секојдневието, омразата, коментарите, политиката и празните мислења?
Во времето кога зборуваме на сите можни јазици, изгледа најтешко ни е да зборуваме со срцето. Педесетница го раѓа тој јазик – јазикот на разбирање, простување, љубовта. Апостолите не зборувале со акцент, туку со жар. Го носеле во себе Оној Кој ги преобразил.
Денес, Духот не слегува во спектакл. Тој доаѓа во секојдневноста. Во твојот дом, во твојата тишина. Доаѓа кога замолчуваш пред некого што не мисли како тебе. Кога простуваш. Кога љубиш без очекување. Кога стоиш во црквата не како традиција, туку како копнеж.
Педесетница нè повикува да не бидеме само верници, туку живи храмови. Светиот Дух не се радува на златото на иконите, туку на чистотата на срцето. Не влегува каде што има сè, туку каде што има место – малку смирение, малку молк, малку солза.
Нека оваа Педесетница не остане само свечен календарски ден. Нека биде личен почеток. Нека не нè интересира кој што кажал, туку што ние ќе кажеме – не со уста, туку со живот.
Духот не се „сфаќа“, Тој се прима. И тоа не со глава, туку со срце.