Македонците од ОМО „Илинден“ и ОМО „Илинден“-Пирин, се собраа да ја чествуваат 146-годишнината од славното Македонско Кресненско Востание
Македонскиот глас во Бугарија повеќе не е тивок, тој громогласно ја пее песната на Македонија! Во ден исполнет со достоинство, љубов и гордост, Македонците од ОМО „Илинден“ и ОМО „Илинден“-Пирин, Македонците кои се низ Бугарија се собраа да ја чествуваат 146-годишнината од славното Македонско Кресненско Востание- востание што ја запали првата искра на македонската слобода и го озвучи вековниот стремеж на нашиот народ кон обединување и самостојност. Пред споменикот на Димитар Поп Ѓоргиев – Беровски, војводата кој го претвори копнежот во дело и зборот во оружје, Македонците од ОМО „Илинден“ и ОМО „Илинден“ – Пирин се поклонија со длабока почит и љубов кон оние кои го дадоа својот живот за Македонија. Во нивните лица се гледаше истата решителност што гореше во очите на Кресненските востаници – решителност дека Македонија ќе живее, без оглед на времињата, притисоците или тишините што понекогаш ѝ се наметнуваат. Над Кресна одекнуваше песна, а знамињата со сонцето од Кутлеш се вееја гордо под небото. Се слушаше еден глас, гласот на Македонија, што го чуваат и пренесуваат нејзините чеда во Бугарија. Тивките гласови од минатото денес станаа силен, јасен и достоинствен одек низ целата земја: глас што вели дека Македонците се тука, дека постојат, дека се горди и дека нивниот идентитет не може да се избрише. Во тој дух, присуството и делувањето на Македонскиот КИЦ во Софија добива сѐ подлабоко значење. КИЦ-от станува вистински чувар на македонската душа во Бугарија, дом во кој се среќаваат луѓе со иста љубов, со исти корени и со исто чувство на припадност. Под покривот на македонскиот збор, секојдневно се организираат настани, средби, изложби и книжевни вечери што го оживуваат македонскиот дух и го приближуваат минатото кон иднината. Секоја средба е како мало востание против заборавот, против негирањето, против молкот. Секоја песна, секоја изложба и секој прочитан стих е дел од големата македонска приказна што продолжува. И секој Македонец кој зачекорува во КИЦ, ја носи во себе истата онаа искра што некогаш ја запалија Кресненските востаници. Кресненското Востание не е само историски спомен. Тоа е жив пламен, што гори во секое македонско срце, и во Пирин, и во Софија, и во Скопје, и насекаде каде што има Македонци. Тоа е потсетник дека борбата за достоинство не се мери со времето, туку со истрајноста и со љубовта кон татковината. Денес, по 146 години, Македонија повторно се слуша. Не како ехо од минатото, туку како силен повик од сегашноста. Гласот на Македонците во Бугарија повеќе не е тивок, тој громогласно одекнува, го преминува секој ѕид и секој страв, и повторно ја поврзува Македонија со нејзините чеда насекаде по светот. Од ветерот што шепоти над Пирин, до сонцето што изгрева над Вардар, одекнува истиот завет, дека Македонија никогаш нема да згасне, испраќајќи порака која одекнува: „Ние сме Македонци, наследници на борците за слобода, чувари на јазикот и на споменот!“ И кога македонското знаме се подига високо, заедно со него се крева и вековната порака на востаниците: Македонија живее, Македонија трае, Македонија никогаш нема да замолчи!