Дали сè уште се исплатува да се произведуваат автомобили?

Кога основачот на Xpeng, Хе Ксиаопенг, пред неколку дена го претставуваше новиот модел Mona M03, на присутните новинари им порача нешто што ретко се слуша од човек кој штотуку лансира производ. Тој рече дека производството на автомобили, само по себе, не е добар бизнис модел. И тоа го кажа без капка срамежливост, и покрај тоа што неговата компанија важи за еден од најперспективните кинески производители на електрични возила.

Оваа изјава, објавена во кинеското индустриско списание Qiche Shangye Pinglun, не е само новинарска сензација. Таа ја отсликува реалноста во која се наоѓа целата автомобилска индустрија, особено во Кина. Зад големите наслови за раст на продажбата на електрични возила и зелените транзиции, се крие сурова пресметка. Трошоците за развој на нова платформа се мерат во милијарди евра, ценовните војни меѓу десетиците брендови се секојдневие, а профитните маржи се тенки како хартија. Многу производители, дури и оние со реномирани имиња, продаваат автомобили по цена што е едвај над трошоците на производство, а некои работат и со загуба по секое продадено возило.

Кога капацитетите се огромни, а побарувачката не расте доволно брзо, неминовно доаѓа до консолидација. Инвеститорите повеќе не се подготвени да финансираат секој стартап што ќе нацрта спортски седан. Тие бараат јасен пат кон профитабилност. И тука настанува проблемот за повеќето кинески производители. Тие совладаа како да направат одличен автомобил, но сè уште не научија како да заработат од него на долг рок.

Одговорот на овој проблем не е само да се произведува повеќе или поефтино. Одговорот лежи во тоа да се престане да се размислува за себе како за производител на автомобили. Xpeng, NIO, BYD и другите напредни играчи веќе го сфатија тоа. Тие се трансформираат во компании кои нудат мобилност, а не само метал и батерии. Тоа значи дека по продажбата на возилото, приходниот тек не престанува. Напротив, тој дури тогаш започнува. Претплатите за напредни функции за автономно возење, периодични надградби на софтверот, услуги за полнење и замена на батерии, па дури и осигурување и финансирање – сето тоа се нови извори на приход кои не бараат огромни дополнителни инвестиции во фабрики и работна сила.

Другата стратегија е соработка. Ако не можете сами да ги покриете сите трошоци, тогаш споделете ги со други. Германскиот Фолксваген, на пример, веќе соработува со Xpeng. Кинескиот Geely, пак, заедно со Mercedes го развива новиот Smart. Овие партнерства не се само финансиска инјекција. Тие се начин да се дојде до знаење, дистрибутивни мрежи, бренд препознатливост и економија на обем без секој да измислува топла вода за себе.

Вертикалната интеграција, како онаа на BYD, е уште една стратегија за опстанок. Кога сами произведувате батерии, полупроводници, па дури и делови од ентериерот, не сте зависни од добавувачите кои би можеле да ги кренат цените или да го забават производството. Исто така, можете многу побрзо да воведувате промени и да реагирате на пазарот.

Но, дали сето ова значи дека обичниот човек кој би сакал да почне да произведува автомобили повеќе нема шанси? Реалноста е дека вратата за нови чисто производствени компании речиси и да е затворена. Оние кои сè уште влегуваат, како Xiaomi со нивниот електричен автомобил, тоа го прават затоа што зад себе имаат милијарди од производителот на телефони и воспоставена екосистемска мрежа. За сите други, патот кон успех води преку трансформација. Производството на автомобили ќе остане како основна дејност, но профитот ќе доаѓа од софтверот, услугите и податоците.

Хе Ксиаопенг затоа не звучеше како човек кој се откажува. Тој звучеше како човек кој ја гледа иднината и знае дека старите рецепти веќе не важат. Изјавата дека производството на автомобили не е добар бизнис модел, всушност, е повик кон промена. Оние кои ќе ја слушнат оваа порака и ќе се прилагодат, можеби ќе имаат шанса. Оние кои ќе останат само производители – ќе ги проголта конкуренцијата или ќе исчезнат.


1201

Задолжително

Verified by MonsterInsights