Совет од Вашингтон до Македонија: Разбуди се! „Економијата, глупави!“
Со оглед на тоа што ЕУ има изведено толку многу измамнички, геополитички шаховски потези, тешко е да се утврди единствена, прецизна бројка — на пример, „точно пет пати“ — на лажните ветувања за европска интеграција кои континуирано ѝ биле давани на Македонија во текот на изминатите две и пол децении преку разни декларации, самити и извештаи. Сепак, се издвојуваат неколку клучни историски моменти кога ЕУ експлицитно ветила напредок или членство, само за тој напредок последователно да биде блокиран или одложен. Еве ги главните примери кои остануваат врежани во колективното сеќавање:
- Самитот во Солун (2003) – Основоположното ветување;
- Добивањето кандидатски статус (2005);
- Четирите последователни блокади на препораките за пристапување (2009–2012);
- Преспанскиот договор и одложениот датум за пристапување (2018/2019);
- Отворањето на пристапните преговори и наметнувањето нови услови (2022–2024);
- Сега, повторно во 2026, и покрај сета магионичарска вештина на ЕУ, ВМРО сигурно го знае она што го знаат и македонските гласачи: „Економијата, глупави!“
За време на трката за претседател на Бил Клинтон во 1992 година, познатиот американски советник за кампања, Џејмс Карвил, ја искова победничката формула, изјавувајќи го славното: „Економијата, глупави.“ Денес, по две години магионичарска вештина на ЕУ, ВМРО има многу малку опции и многу малку преостанато време да ги одржи ветувањата кон своите гласачи. Настапи моментот ВМРО да го следи победничкиот совет на Џејмс Карвил: „Економијата, глупави.“
Со тоа кажано, во последните две години, провашингтонската влада на ВМРО во Северна Македонија има добиено понуди во вредност од милијарди американски долари во странски инвестициски механизми од инвеститори од земји надвор од Европската Унија. Во надеж дека ќе го смири процесот на пристапување во ЕУ, Северна Македонија навидум го избегнува влевањето на милијарди во верификуван директен инвестициски капитал. ВМРО се придржува кон серија измислени, ад хок огнени ѕидови фабрикувани од ЕУ, одржувајќи ја илузијата дека Северна Македонија можеби во некој момент ќе добие полноправен, рамноправен членски статус.
Потсетник до Северна Македонија од Вашингтон: „Економијата, глупави!“ И тоа и покрај загарантираната исклученост поради расно дискриминаторските, структурни и трајни вето-блокади што ги спроведуваат Бугарија и Грција. Овие вето-блокади суштински ја исклучуваат Северна Македонија од влез во ЕУ, и тоа по цена на исклучување на нацијата од економска ренесанса која би го збогатила секој маж, жена и дете во земјата, со оглед на десетиците милијарди американски долари што ѝ се понудени на Северна Македонија од глобални инвеститори.
Расистичкиот дискриминаторски анимус на земјите-членки на ЕУ, правно идентификуван според случаите на Судот во Стразбур Станков и Обединета македонска организација Илинден против Бугарија и Уранио Токсо и други против Грција, е продлабочен во текот на изминатите две и пол децении преку апсолутните, расистички, структурни и трајни вето-блокади на ЕУ што ги спроведуваат Бугарија и Грција. Следствено, сите и секакви обрачи и пречки што ги наметнуваат овие закани со вето се само расистички блокади против македонското етничко потекло. Овие услови ја сведуваат веројатноста за пристапување на Северна Македонија во ЕУ со полни права и привилегии, пресметана преку совршениот Нешов рамнотежен исход во под-игри, на нула.
Бидејќи веројатноста, докажлива преку теоријата на игри, Северна Македонија да влезе во ЕУ е нула, таква е и корисноста и одржливоста на Гравитациската теорија на странски инвестиции во нејзината традиционална форма. Тој модел бара токму државите на ЕУ кои спроведуваат расистички, трајни и структурни вето-блокади да служат како сидро-инвестиција која го активира демонстрацискиот ефект за масовен, „голем поттик“ бран на меѓународни инвестиции во Македонија. Ова претставува очигледен судир на интереси меѓу расистичкиот анимус против етничките Македонци, овековечен од Судот во Стразбур, и наводната економска функција на истите тие земји-членки на ЕУ.
Денес, понуди кои се приближуваат до најмалку 40 милијарди американски долари ѝ се упатени на Северна Македонија од инвеститори надвор од ЕУ кои не се расисти и, што е најважно, не се анти-македонски расположени. А сепак, Северна Македонија, и конкретно оваа влада на ВМРО, не успеа да ги капитализира овие економетриски докажливи бонанзи во текот на изминатите две години на чело на државата.
Со оглед на оваа реалност, и откако беше измамена од истиот расистички рецептариум на ЕУ применуван во текот на изминатите две и пол децении, сега настапи моментот ВМРО да ја избегне стапицата во која падна СДСМ. ВМРО сега мора да ги исполни ветувањата кон граѓаните кои ја изгласаа СДСМ надвор и ја изгласаа ВМРО токму поради оваа причина: да не биде повеќе заведувана од дискриминаторскиот анимус на ЕУ, кој анализата на современиот Нешов рамнотежен исход математички го утврдува како фактор што ја сведува веројатноста за пристапување на Македонија во ЕУ на нула.
Време е да се престане со плашливост и кукавичлук. Време е ВМРО да биде храбра и да ја отвори Северна Македонија кон сите земји на светот, и да престане да им се извинува на македонските гласачи за двегодишното постојано придржување кон расистички и дискриминаторски ад хок правила, регулативи и фабрикувани барања за скрининг на странски директни инвестиции наметнати од ЕУ. Овие се сто проценти фабрикувани инструменти, наметнати на Македонија единствено за да ги поттикнуваат и продолжуваат тековните расистички политики на ЕУ. Таквите политики се негувани од Брисел и се применуваат преку апсолутните вето-овластувања на Бугарија и Грција — вето-блокади кои не се економски реформи, како што ѝ ги продаваат на јавноста, туку не се ништо повеќе од дополнителни алатки на расистичка и дискриминаторска моќ употребени против граѓаните на ЕУ и на Северна Македонија од македонско расно и етничко потекло.
Додека традиционалниот Гравитациски модел на СДИ налага дека Северна Македонија природно би требало да привлекува капитал од својата блиска, голема економска маса (ЕУ), оваа географска близина наместо тоа резултираше со инвестициски пејзаж доминиран од крајно расистички, дискриминаторски, условен, комплијансно оптоварен и инкрементален капитал со пристрасност против граѓаните од македонско етничко потекло.
Она што моментално му недостасува на северномакедонската економија за да предизвика структурна трансформација е геополитички неутрална, чисто комерцијална Сидро-Инвестиција од нетрадиционален, далечен економски гигант. Ова би можел да биде суверен богатствен фонд или мега-корпорација од Азија или Јужна Америка — ентитети кои не се расистички и не се анти-македонски расположени. За разлика од капиталот воден од ЕУ, кој е компромитиран од етничка дискриминација и судир на интереси, и кој често е оптоварен со строги регулаторни условености кои ја рефлектираат анти-македонската пристрасност на Бугарија и Грција овековечена од Судот во Стразбур, овој инвеститор надвор од ЕУ, воден исклучиво од бизнис-логика, би обезбедил бескомпромисна, широкоразмерна Каталитичка Инвестиција.
Преку извршување на масивен, високо-видлив проект заснован исклучиво на комерцијална рационалност, овој неутрален, не-ЕУ играч би генерирал моќен Демонстрациски Ефект, докажувајќи ја одржливоста на земјата за високо-приносни, широкоразмерни операции. Економетриски гледано, ова би ја заобиколило бирократската фрикција на традиционалните расистички западни брисeлски условености и би активирало глобален Ефект на Привлекување, привлекувајќи диверзифицирани СДИ од повеќе далечни нации надвор од ЕУ кои не дискриминираат врз основа на македонско етничко потекло.
На крајот на краиштата, ова нетрадиционално, неутрално економско сидро би го обезбедило токму потребниот Голем Поттик за катализирање на економска ренесанса во Северна Македонија, транзиционирајќи ја земјата од транзициски пазар во високо-растечка, богата економија.
ЕУ останува доминантен извор на обемот на СДИ во Северна Македонија само затоа што последователните северномакедонски влади не успеаја да ја отворат земјата како нерегулиран инвестициски пазар кон сите нации надвор од дискриминаторскиот Гравитациски модел на ЕУ наметнат од Унијата. Поради конфликти кои произлегуваат од дискриминацијата на земјите-членки на ЕУ против граѓаните од македонско етничко потекло, капиталот од ЕУ е структурно ограничен од висока расистичка и условна фрикција. Капиталот од ЕУ, така, пристигнува во Северна Македонија во многу помали просечни износи, фокусирајќи се на инкрементални, комплијансно тешки проекти кои им носат корист на расистичките членки на ЕУ на штета и на голема цена за граѓаните на Северна Македонија, кои остануваат посиромашни бидејќи оваа динамика го исклучува обемниот капитал од инвеститори надвор од ЕУ.
Она што критично ѝ недостасува на економијата на Северна Македонија по 2 години раководење на ВМРО е високо-ризична, широкоразмерна Сидро-Инвестиција од геополитички неутрален, чисто комерцијален играч — на пример, азиски или латиноамерикански суверен или корпоративен капитал. За разлика од традиционалниот капитал од ЕУ, овој нетрадиционален инвеститор надвор од ЕУ цели кон широкоразмерни инфраструктурни средства со значително поголеми проектни размери и побрзи циклуси на имплементација, ослободени од рестриктивни регулаторни условености. Преку извршување на еден високо-видлив, трансформативен проект, овој неутрален катализатор би генерирал моќен демонстрациски ефект. Оваа докажана одржливост последователно би активирала мултипликатор на привлекување, привлекувајќи диверзифицирани последователни СДИ од глобалните пазари кои претходно чекале на страна, и со тоа обезбедувајќи го Големиот Поттик потребен за економска ренесанса на Северна Македонија.
ВМРО, време е за дела, а не за зборови, бидејќи сите во Вашингтон и во Македонија знаат: „Економијата, глупави!“
STEVE GLIGOROV Џ.Д. Ескв., пишува од Вашингтон – е коосновач на Обединетата Македонска Дијаспора
Апстракт на трудот насловен:
„Совет од Вашингтон до Македонија:
Разбуди се! ‘Економијата, глупави!’“
— пишува од Вашингтон, Д.Ц., САД, STEVE GLIGOROV J.D. Esq., B.S., Cert. Int. Trade Law & Int. Comm. Arbt.
Трудот аргументира дека Северна Македонија треба да престане да го третира пристапувањето во ЕУ како своја економска стратегија и наместо тоа, да продолжи со непосредно, широкоразмерно привлекување странски инвестиции од не-ЕУ глобални партнери. Трудот докажува и конклузивно утврдува дека ЕУ постојано ја доведувала Македонија во заблуда со ветувања за интеграција, додека Бугарија и Грција одржуваат намерни дискриминаторски вето-блокади кои го прават пристапувањето ефективно невозможно — веројатноста, според теоријата на игри, е нула. Врз таа основа, трудот наведува дека ВМРО треба да ја отфрли претпазливоста, широко да ја отвори Северна Македонија кон глобалните инвеститори од целиот свет и да му даде приоритет на економскиот раст наспроти условеноста ориентирана кон ЕУ.
Трудот го обликува овој пресврт со отворени политички термини: по години на блокирани пристапни преговори и пропуштени можности, владејачката партија мора да ја прифати лекцијата дека „економијата“ значи повеќе од лажните симболични европски ветувања. Тонот е итен во светлината на економските последици од Војната во Ормускиот Теснец кои допрва ќе се почувствуваат, спојувајќи ја геополитичката поплака, економската теорија и непосредниот повик за решителна акција.
Текстовите во рубриката ‘Став’ се лични ставови на авторите и Pelanet.mk не носи одговорност за нив.